در مطلبي است كه در مورد مدرسه علوي و نيكان و ديگر مدارس اسلامي توسط روزنامه شرق به چاپ رسيد دو مطلبش خيلي برام خاطره انگيز بود :
يكي مسابقات قرآن علوي و جوايزي كه مي دادند و تلاشي كه ما مي كرديم براي حفظ قرآن و تاثيرات دراز مدت اين مسابقات روي ما
و يكي هم نحوه پذيرش و مصاحبه در مدرسه علوي: اولا كه جعبه شيطان ما اون موقعها تلوزيون نبود بلكه ويدئو بود! دوما من با تمام تنبلي و شيطوني كه توي علوي شماره دو داشتم و همه معلمها از دستم عاصي بودند درس نخونيم فقط به خاطر تستهاي هوشي بود كه بالا مي زدم و نه بقيه اش !
علوي يك زير ساختاري از افكار و عقايد درست كه در طول سالهايي كه كانادا بودم و بعدش و تا بكنون همراهم بود و ماند.